Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

a sufficiency

  • 1 satiās

        satiās —, f    [satis].—Only nom. sing, a sufficiency, abundance, plentifulness: dabitur satias supplici, full satisfaction, Att. ap. C.— Satisfied desire, satiety, weariness, loathing: Studiorum istorum, T.: satias amoris in uxore, L.
    * * *
    sufficiency, abundance; distaste caused by excess

    Latin-English dictionary > satiās

  • 2 dēficiō

        dēficiō fēcī, fectus, ere ( fut perf. defexit, old form. in L.—Pass., usu. deficior; dēfit, T., Enn. ap. C., V.; dēfierī, T.; dēfīet, L.)    [de + facio].— Intrans, to withdraw, revolt, desert, fall off: civitates quae defecerant, Cs.: milites ne deficerent, S.: ab Aeduis, Cs.: a re p.: a patribus ad plebem, to go over, L.: ad Poenos, desert, L. — Of things, to be wanting, be absent, fail, cease, disappear, be lost, run out: non frumentum deficere poterat, Cs.: ex arboribus frons, Cs.: ne (mihi) vox viresque deficerent: non deficiente crumenā, H.: ne Deficeret navis, be overwhelmed, V.: quod plena luna defecisset, was eclipsed: ignem Deficere videbat, dying out, V.: quā deficit ignis, ceases to destroy, V.: Deficit ars, is exhausted, O.: nil apud me tibi defieri patiar, T.: Lac mihi non aestate novum defit, V.: nunquamne causa defiet, cur, etc.? L. — Of persons, to fail, sink, faint, be insufficient, be missing: quod multi Gallicis tot bellis defecerant, had been lost, Cs.: siquid deficias, i. e. need aid, T.: deficientibus animis, L.: O dubiis ne defice rebus, fail (me) in perplexity, V.— To fail, be bankrupt: Matho deficit, Iu.: te memorare, cease, Tb.—Fig., to withdraw, depart, forsake, be parted, abandon, desert: a virtute: si utilitas ab amicitiā defecerit.— To fail, be wanting, fall short: animo, be disheartened, Cs.: ne unā plagā acceptā patres deficerent: in limine primo, V.: illis legibus populus R. prior non deficiet, si prior defexit, etc., prove false, violate, L. (old form.): neque comminus pugnando deficiebant, Cs.— Trans, to leave, desert, fail, abandon (of things): cum vires nostros deficerent, Cs.: me Leontina civitas: me vox, latera deficiant, si, etc.: cum deficit orbom (Sol), is eclipsed, O.: sol defectus lumine, Tb.: si quem proles defecerit omnis, i. e. perish, V.: cum aquilifer a viribus deficeretur, Cs.: mulier ratione deficitur: animo defici, Cu.: defecta vigore cervix, O.: nec me deficiet rogitare, etc., nor will I fail, Pr.
    * * *
    I
    deficere, defeci, defectus V INTRANS
    fail/falter; run short/out; grow weak/faint; come to end; revolt/rebel, defect; pass away; become extinct, die/fade out; subside/sink; suffer eclipse, wane
    II
    deficere, defeci, defectus V TRANS
    fail, disappoint, let down; leave without a sufficiency; cease to be available; (PASS) be left without/wanting, lack; have shortcomings; L:come to nothing

    Latin-English dictionary > dēficiō

  • 3 satietās

        satietās ātis, f    [satis], a sufficiency, abundance, adequacy (old or late): ad satietatem copiā commeatuum instructus, Cu.— A being sated, fullness, satiety, loathing, weariness, disgust: cibi: incautos ad satietatem trucidabitis, L.: non metu aliquo adfecti, sed satietate exierunt: provinciae: dominationis, S.: gloriae, Cu.: ante inimicos satietas poenarum suarum cepisset, quam, etc., L.: rerum omnium... vitae: omnibus in rebus similitudo est satietatis mater: amicitiarum satietates.
    * * *
    satiety; the state of being sated

    Latin-English dictionary > satietās

  • 4 satis

        satis adj. (for comp. see satius), n indecl.    [2 SA-].—Only nom. and acc, enough, sufficient, satisfactory, ample, adequate: cui satis una Farris libra foret, H.: Duo talenta pro re nostrā ego esse decrevi satis, T.: si ad arcendum Italiā Poenum consul satis esset, L.: animo istuc satis est, auribus non satis: qui non sentirent, quid esset satis: avidior, quam satis est, gloriae: poenas dedit usque superque Quam satis est, H.: ut ea modo exercitui satis superque foret, S.: satis una excidia, V.: satis erat respondere ‘magnas’; ‘ingentīs,’ inquit: nunc libertatem repeti satis est, L.: Fabio satis visum, ut ovans urbem iniret, L.: vos satis habebitis animam retinere, will be content, S.: si non satis habet avaritiam explere, is not satisfied: non satis habitum est quaeri quid... verum etiam, etc., it was not thought sufficient: ut Lacedaemonii satis haberent, si salvi esse possent, were content, N.: senatus censuit satis habendum, quod praetor ius iurandum polliceretur, must be accepted as satisfactory, L.—As subst n., enough, a sufficiency: satis superque dictum est: Satis mihi id habeam supplici, T.: ea amicitia non satis habet firmitatis: satis est tibi in te praesidi: Iam satis terris nivis misit pater, H.: satis superque esse sibi suarum cuique rerum.—In law, satisfaction, security, guaranty, in phrases with do (less correctly as one word, satisdo) and accipio: quibus a me verbis satis accipiet, isdem ipse satis det, in the same form in which he takes security from me, let him give it: iudicatum solvi satis daturos esse dicebant, for the payment of the judgment: de satis dando vero te rogo... tu ut satis des, give bonds. —As adv., enough, sufficiently, adequately, amply, fully: ego istuc satis scio, T.: satis esse arbitror demonstratum: Satis superque me benignitas tua ditavit, H.: pugnatur acriter, agitur tamen satis, i. e. it goes on satisfactorily: existimasti satis cautum tibi ad defensionem fore, si, etc., that you would have secured your defence well enough: mulier satis locuples: satis superque humilis est, qui, etc., L.: Satis scite, T.: satis opportune accidisse, Cs.— Enough, just, tolerably, moderately, somewhat: Sy. (mulier) formā luculentā. Ch. sic satis, T.: satis litteratus: satis bene pascere, pretty well ; see also satisdato, satis facio.
    * * *
    I
    enough, adequately; sufficiently; well enough, quite; fairly, pretty
    II
    enough, adequate, sufficient; satisfactory

    Latin-English dictionary > satis

  • 5 satias

    sătĭas, ātis (collat. form sătĭes, Juvenc. 1, 637:

    ad satiem,

    id. 3, 216; abl. satie, Plin. 8, 51, 77, § 209), f. [satis], a sufficiency, abundance, plentifulness.
    I.
    In gen. (mostly ante- and post-class.; not found in Cic. or Cæs.; commonly used only in nom. sing., the other cases being taken from satietas): quorum crudelitatem numquam ulla explet satias sanguinis, Att. ap. Non. 172, 7 (Trag. Rel. p. 133 Rib.); cf. id. ap. Cic. N. D. 3, 38, 90 (v. Charis. p. 70 P., and l. l. p. 188 Rib.):

    fessus satiate videndi,

    Lucr. 2, 1038: haec juvabant Cum satiate cibi, along with abundance of food, i. e. after eating sufficiently, id. 5, 1391: ut hodie ad litationem huic suppetat satias Jovi, * Plaut. Ps. 1, 3, 100: frumenti ex inopiā gravi satias facta, Sall. Fragm. ap. Non. 172, 13 (Hist. 2, 29 Dietsch): fructibus omnium generum ita subnascentibus ut numquam satias voluptatibus desit, Plin. 5, 1, 1, § 6; Macr. S. 7, 12, 21:

    ad satiatem terra ferarum Nunc etiam scatit,

    in abundance, abundantly, Lucr. 5, 39.—
    II.
    In partic., subject., satisfied desire, satiety; a loathing, disgust (ante-class. and since the Aug. period, but not in Quint.; cf.

    , on the other hand, satietas): satias jam tenet Studiorum istorum,

    Ter. Hec. 4, 2, 18: omnium rerum, Lucil. ap. Non. 172, 14:

    sicubi eum satias Hominum aut negoti si quando odium ceperat,

    Ter. Eun. 3, 1, 14; so (corresp. with odium) id. Eun. 5, 5, 3;

    (with taedium),

    Tac. A. 16, 16:

    si forte jam satias amoris in uxore ex multā copiā cepisset,

    Liv. 30, 3 Drak. N. cr.:

    satias capit aliquem,

    Tac. A. 3, 30 fin.; Macr. S. 7, 12 med.:

    vini,

    Liv. 25, 23 fin. Drak. N. cr.; Tac. A. 3, 54.

    Lewis & Short latin dictionary > satias

  • 6 satietas

    sătĭĕtas, ātis, f. [satis], a sufficiency, abundance (syn. saturitas).
    I.
    In gen. (very rare):

    neque ulla ornandi satis satietas est,

    Plaut. Poen. 1, 2, 6.— Plur.:

    quercus terrenis principiorum satietatibus abundans, parumque habens umoris et aëris,

    Vitr. 2, 9, 8; 2, 9, 9.—
    II.
    In partic., subject., the state of being glutted or sated; a loathing, disgust, satiety (class. and very freq., esp. in the trop. sense and with Cicero; syn. fastidium).
    A.
    Lit.:

    cibi satietas et fastidium,

    Cic. Inv. 1, 17, 25:

    amarum ad satietatem usque oggerit,

    Plaut. Cist. 1, 1, 72; so,

    ad satietatem,

    Liv. 24, 38; Suet. Dom. 21; Plin. 18, 16, 43, § 148; 34, 17, 49, § 165:

    citra satietatem,

    id. 23, 6, 57, § 106:

    cum ea, quae leviter sensum voluptate moveant, facillime fugiant satietatem,

    Cic. de Or. 3, 25, 99:

    assidua,

    Plin. 8, 26, 40, § 96:

    nimia,

    id. 11, 34, 40, § 116.—Hence, *
    2.
    Concr., the superfluity, refuse of the food eaten, i. e. excrements, Sol. 2, § 33 (cf. saturitas, II. C.).—
    B.
    Trop.:

    difficile dictu est, quaenam causa sit, cur ea, quae maxime sensus nostros impellunt voluptate et specie primā acerrime commovent, ab iis celerrime fastidio quodam et satietate abalienemur,

    Cic. de Or. 3, 25, 98; so (with fastidium) Quint. 5, 14, 30; Cic. Mur. 9, 21;

    (with taedium),

    Quint. 9, 4, 143:

    ab hac hominum satietate nostri discedere,

    Cic. Att. 2, 5, 1:

    mei,

    id. Mur. 9, 21:

    satietas provinciae,

    id. Fam. 2, 11, 1:

    dominationis,

    Sall. J. 31, 20:

    desiderium quietis et satietas gloriae,

    Curt. 6, 3, 1:

    ante inimicos satietas poenarum suarum cepisset quam, etc. (shortly before: poenarum ex inimicis satis est),

    Liv. 3, 59:

    satietatem amoris sumere,

    Ter. Phorm. 5, 5, 6:

    satietatem parere,

    Auct. Her. 4, 27, 38:

    studiorum omnium satietas vitae facit satietatem,

    Cic. Sen. 20, 76:

    vincere aurium satietatem,

    id. de Or. 3, 44, 174; cf.:

    ut varietas satietati occurreret,

    id. Or. 52, 174:

    omnibus in rebus similitudo est satietatis mater,

    id. Inv. 1, 41, 76; so,

    similitudinis,

    id. de Or. 2, 41, 177 (cf. 1. satio, II. B.):

    te deseret ille aetate et satietate,

    Plaut. Most. 1, 3, 39:

    adeo usque satietatem dum capiet pater Illius quam amat,

    Plaut. Am. 1, 2, 10:

    usque ad satietatem osculis frui,

    Petr. 131 fin. —In plur.:

    non debent esse amicitiarum sicut aliarum rerum satietates,

    Cic. Lael. 19, 67.

    Lewis & Short latin dictionary > satietas

  • 7 sufficientia

    suffĭcĭentĭa, ae, f. [id.], a sufficiency (post-class.), Tert. ad Uxor. 1, 4 fin.; Sid. Ep. 6, 12 fin.; Vulg. 2 Cor. 3, 5; 9, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > sufficientia

См. также в других словарях:

  • Sufficiency — Suf*fi cien*cy, n. [L. sufficientia: cf. F. suffisance. See {Suffice}.] 1. The quality or state of being sufficient, or adequate to the end proposed; adequacy. [1913 Webster] His sufficiency is such that he bestows and possesses, his plenty being …   The Collaborative International Dictionary of English

  • sufficiency — suf·fi·cien·cy n: the quality or state of being sufficient the sufficiency of the evidence to convict Merriam Webster’s Dictionary of Law. Merriam Webster. 1996. sufficiency …   Law dictionary

  • Sufficiency — may refer to: * Logical sufficiency; see necessary and sufficient conditions * sufficiency (statistics), sufficiency in statistical inference;See also * Self sufficiency * Eco sufficiency …   Wikipedia

  • sufficiency — late 15c., from L. sufficientia, from sufficiens (see SUFFICIENT (Cf. sufficient)) + CY (Cf. cy). Sufficience is from late 14c …   Etymology dictionary

  • sufficiency — ► NOUN (pl. sufficiencies) 1) the condition or quality of being sufficient. 2) an adequate amount, especially of something essential …   English terms dictionary

  • sufficiency — [sə fish′ən sē] n. 1. sufficient means, ability, or resources; specif., a) an adequate amount or quantity (of what is needed) b) enough wealth or income 2. the state or quality of being sufficient or adequate; adequacy …   English World dictionary

  • Sufficiency (statistics) — In statistics, sufficiency is the property possessed by a statistic, with respect to a parameter, when no other statistic which can be calculated from the same sample provides any additional information as to the value of the parameter cite… …   Wikipedia

  • Sufficiency — (Roget s Thesaurus) < N PARAG:Sufficiency >N GRP: N 1 Sgm: N 1 sufficiency sufficiency adequacy enough withal quantum sufficit satisfaction competence Sgm: N 1 no less no less GRP: N 2 Sgm: N 2 mediocrity medio …   English dictionary for students

  • Sufficiency of disclosure — Patent law (patents for inventions) …   Wikipedia

  • sufficiency — [[t]səfɪ̱ʃ(ə)nsi[/t]] N UNCOUNT: also a N, oft N of n Sufficiency of something is enough of that thing to achieve a purpose or to fulfil a need. [FORMAL] → See also self sufficiency When foods from different plant sources are eaten together,… …   English dictionary

  • sufficiency — suf|fi|cien|cy [səˈfıʃənsi] n formal 1.) [U] the state of being or having enough ▪ The war has affected the country s economic sufficiency. 2.) a sufficiency of sth a supply that is enough ▪ a sufficiency of raw materials …   Dictionary of contemporary English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»